Uzunca bir süredir dilinizi elinize alıp beni eleştirmediğinizi fark edip yargılamanın, kendince senaryolar üretmenin hazzını yaşatmak için oturdum klavye başına. Yaşanılan ekonomik sıkıntılar cebimizde para denilen kağıt parçasını bırakmamakla kalmadı,
Kadına yönelik şiddet; Sağlık, hukuk, eğitim, gelişim ve her şeyin üstünde bir insan hakları sorunudur. Bu sorun dünyanın en yaygın, en az tanımlanan, gizlenen ve dile getirilemeyen evrensel bir sorunudur.
Göz kapaklarının şişkinliğine baktı, göz altlarının morlaşmasına, göz bebeğinin hüznüne baktı… Ne kadar süredir aynadan kendine baktığını bilmiyordu, ilk defa gözüne korkunç gelmişti, ilk defa çok yorulduğunu hissetmişti… Bu öyle
2020 Mart ayından sonra bir gün açıldı bir gün kapandı; online eğitim, eba, zoom derken 1,5 yıl okul koridorlarıyla tanışamamış mini mini ikiler, heyecanlı birler, koridor kaloriferinde muhabbet etmeyi özleyen
Ölüm sahnemin son perdesindeyim. Birazdan duyacağım alkışları değil, geride bıraktığım saniyeleri düşünüyorum. Attığım kahkahaları, çöküp ağladığım kaldırım taşlarını… Anımsamaya çalışıyorum iyi-kötü neyi varsa hayatımın. Denk düşmeye çalışıyorum birkaç dostla aynı
Karşımda duran ekrana uzun müddet baka kaldım çünkü ne yazacağımı bilmiyor ama aynı zamanda da düşüncelerin içinde de boğuluyordum. Her zamanki ruh halimden farklı bir andayım, neyin doğru neyin yanlış
Sokak lambası, evlerin üzerinde bıraktığı gölgesinin altında yarım yamalak görünen şehir ışıklarının ahenkli oluşunu, dağın arkasına saklanan Güneş batımının griden turuncuya bürüdüğü gökyüzünü terk eden yıldız kümelerinde, hayatının her anını
Yıllardır tanıyormuşçasına bakan gözler. Dokunan eller, öpülen dudaklar. Sadece bir anlık karşılaşma hatırasıyla yolunun kesiştiği bir gün… Konuşmak, konuşmak ve kavuşmak istemi tüm vücudumu sarıyor… Önce komik geliyor “yahu kaç
Sağlıklı olmak, sağlıklı beslenmek, sağlıklı bir hayat… Ne kadar da tek düze değil mi? Her şeyi “sağlıklı” adı altında kalıba koymak. O kalıpta şekillendirmek. Yaşadığımız hayat, her aksamı kusursuz çalışan
Kırmızı pabuçlar, lacivert çizgili beyaz bir elbise… Tek odalı bir evde sıra sıra yere serilen yatakların tam ortasında annemin koynunda, heyecanla sabahı bekliyordum. Bayram sabahını… Yeni olmadığını bildiğim; ama kimden
Okudukça güldüğüm ve biraz kanıma işleseymiş dediğim bir argo kelime var. Yine de yazamam. Gamsız ….. Yani dünya yansa “Bana ne yaaaa” diyebilmeyi çok isterken bir Mükemmelliyetçilik geni DNA’mda halay
Henüz 9-10 yaşlarında ilk okula yeni başlamış küçük bir kızdım. İngilizce Öğretmenimiz vardı. Adı Okşan… Çok severdim kendisini ve derslerindeki en başarılı öğrencisiydim. Yaklaşımı, sesinin tonu, kokusu… Ablam olsa keşke
Sinek. Sivrisinek ya da karasinek. Karasinek: Gidersin bir su kenarına şırıl şırıl akan. Sokarsın ayağını kurarsın masanı. Sıcak ara sıcak yemek en son meyve yiyecek olursun bir şeyler içersin, keyifli
Hangi duyguyla baş edeceğimi düşündüğüm vakit, gece yarısının ilerlemesiyle soğuk parmaklarımdaki sıcak kanın ilerlemeden bir duraksama yaşadığını hissettim, arkada her zaman alışık olduğum melodinin tınıları çalarken, kafamdaki yabancı diyarların soyka
İster gün ışığı gözlerimi alırken her şeyi yansıyan bir aynanın ışığıyla göreyim, isterse de etraf zifiri karanlık ve sadece yaşadığımı sıcak nefesimle hissedeyim fark etmez, mumun küçük ışıklar saçmasına, bütün
Uçurumdan hallice bir hayatın meczupluğu var üzerimde. Sürekli altüst oluşumu seyrediyorum kendimle savaş halindeyken ve bu öyle bir savaş ki şehrimdeki sokaklar teslim ediyor kendini bana; ama O’na yeniliyorum her
Yağmurlu havanın bulanık gözlerindeki acıyı ben de hissedebiliyordum. Her damlanın düşüşündeki acı yalnızlığı içerlemeden anlamak zor olmuyordu. Bazen de durup dururken gelen bir hissizleşme zamanında yağmurun bir duygudan nefret edercesine
En son ki görevlendirmemin bitmesine az bir zaman kala iş yerimin bahçesinde rutin halini alan voltamı atıyorum. Kimse bir işte vermiyor şunu yap bunu yap diyende yok. İyi mi kötü
Eskilerde maç seyretmeye götürürdü babam beni; ama ansızın olurdu. Ondandır karaborsadan alırdı biletleri. Stadın önünde çerezcisi, köftecisi, türlü türlü tablacısı olurdu. Alırdı çerezlerimizi girerdik maça. Takım, rakip takım fark etmez
Gözlerimin içine bak, cehennemde tek başıma yanmayacağım. En büyük günahım sıfatıyla hemen yanıbaşımda olacaksın. O ateşte kıvranacağım, kendi küllerimle kire, toza bulanacağım.. Bir kere bile inkar etmeyeceğim seni, bir kere
