Serbest Yazı6- Sayfa

Hayvanlar aleminde avcı hayvanlar, av hayvanları ve başkalarının avladığı hayvanlardan beslenen hayvanlar mevcut. Kendine has av sanatları var hayvanların. Kimisi grup, kimisi bireysel, kimisi hızlı vs. Hayvancağız yorulmuş ter dökmüş

Nerde olduğumu bilmediğim bir rüyadayım. Bu rüya bitince nerde olduğumu anlayabilecek miyim? Canımızı yakan bir durum olduğunda rüyadan uyanmaz mıydık? Aniden, nefessiz, korkmuş… Sıkışırdım yorganın altına yeni doğacak bebeğin duruşu

Öyle sarhoş olsam ki unutsam bir an için tüm olanları, tüm olacakların yaşanmasına engel olsam. Öyle sarhoş olsam ki yaşananlar tüm hayal olsa, öyle sarhoş olsam ki unutsam yarınları… Bir

“Sen aşkın ne olduğunu bilir misin adaşım, sen hiç sevdin mi? Aşkı bana anlatır mısın? Sevilmeyi öğretir misin? Sahi, sevmeyi öğrenebilir miyim? Ağlayarak dinlediğim şarkını sözlerini beynimde tek tek düşünerek

Henüz iki yaşında bir çocuk sevdim. Öyle sevdim, tüm zamanların ötesinde, tüm varoluşun özünde minincik bir kalbi sevdim. O da beni sevdi. Anne dedi, Sen Annesin bana güneşi anlat, Sen Annesin

Yardıma muhtaç birini görüdüğümüzde yardım eder miyiz? Bence insanlar yer yüzündeki en bencil canlılar! Bütün duyguları barındırırlar ama duyguların iyisini değil kötüsünü hayatın baş köşesine koyarlar. Gece gelen derin bir

Sokaklar sakin, geceler karabasan… Beynimdeki sonu gelmez hayaller, ruhumun doymaz bilmeyen sarhoşluğu, titreyen ellerim, suçunun farkına varan kedi bakışlarım. Küçükken çok erken uyanırdım, güne daha erken başlayıp oyun oynamak için.

“Her nerde, ne zaman, ne için bulunursan bulun ama o istemediğin yerde zaman da geçiyor.” Çok fazla özlersin “geçmiyor” dersin, geçiyor. Sabrını yoklarken sabırlı olmayı öğreniyorsun. Kalbinde acı bir his

Üç kafadarız. Genellikle iş dışında beraberiz. Geziyor, tozuyor, eğleniyor hovardalık dahil alkol kumar her türlü hergeleliği yapıyoruz. Yine bir gün bir rakı balık sefasından çıkıp kumara düşeceğiz; genciz hızlıyız. Bindik

Malum karantina günleri. Aksiyon alamıyorsun bu günlerde kolayca. Hafta içi akşam, sonra bütün hafta sonu  ya yalnız ya arkadaşlarında bir eve tıkılıyorsun. Hafta içide çalışıp mesai saatleri boyunca Tavuk gibi

Bende de var haliyle mevzubahis durumdan. Sevgiliden, eşten, arkadaşlıktan… kimisine göre Rabbinden… 10’lu yaşların sonunda ilk terk edildiğimde, yorganın altında nefessiz kalıncaya kadar ağlar, ölmeyi beklerdim. Ancak soğuğun iliklerde hissedildiği,

Çocukken doğum günümde geldi Ömer Seyfettin’den yalnız Efe kitabı. Okudum çocuk aklımla bir şeyler anlamaya çalıştım. Ne kadındım ne KEZBAN ne de efeydim. Hoşuma sadece yalnız kelimesi gitmişti. Merakımı yalnız

Babam çoğunlukla çok sert, ara sıra  sempatik anı anını tutmayan ne yapacağı pek kestirilemeyen  belirsiz, tersine yaşam tarzı olarak ekonomik sosyal statü vb. çok belirli karaktere sahip biriydi. Kardeşlerim arasında

Biraz mayışmışım, ama heran hazırım ben. İçimden bir şey kaçmak için zorlanıyor, benim istediğim kadar. Salt ayakta duruyorum. Aklıma hiçbir şey gelmiyor. İskeledeki kırmızı kalkış saatlerinin ışığı yüzüme esrarlı bir

Şimdiye kadar kaçınız, elinize kalemi kâğıdı alıp da babasına mektup yazmıştır? Ya da kaçınız şimdiye kadar, uzun zamandır babanıza karşı söyleyemediklerinizi bir kâğıda yazıp da başucuna bırakmıştır? Belki en son

Şimdi başlığı okuyunca olayın ismi lazım olmayan gündem konusu olduğunu anlamayacaksınızdır; ama benim de bu konuda isyaaaannım var. 2020’nin 11 Mart’ında ülkemize giriş yaparak hayatlarımıza da mum dikti. Önümüzdeki birkaç

“Hayatı ilginç kılan, bir hayalin gerçekleşme ihtimalidir.” Paulo Coelho Aynanın ilk kullanılışı insanoğlunun metali keşfiyle başlar. Parlatılan ilk metal insanın su haricinde kendi aksini gördüğü ilk yüzeydir. Kendisinden yansıyanı birebir

Renkler çürüyor yavaş yavaş, hiç ummadığım vakitlerde boğuluyorum düşüncelerimde. Baktığım aynı sizinle biliyorum ama gördüklerim aynı değil, cama vuran güneş ışığının dahi hikayesini arıyorum. Sanki yarım kalmışlıkları var gibi bu

Nasıl anlatsam anlarlar? Bilemedim kaç yolu var ama var. Ben ha gayret çabalasam da anlatmaya Oldu olanlar. Unuttuğumu sandığım birçok şey. Arkaya attığım ve bir daha asla esamesini dahi okumak

Oysa önceki günlerden farkı yoktu gözümü açtığım o mahşer gününün. Güneş yine o büyük çınarın ardından doğmuş, alabildiğince aydınlatıyordu memleketin her kuytu köşesini. Komşu teyzeler camlarda, amcalar kahvehanelerdeydi. Çocuklar sokakta