Uğultu bitti. Eridi çamurlar şimdi gök günlük güneşlik Bahara döndü mevsim Senin için çizdiğim resim En güzel yerinde asılı duvarlarımın. *       *       * Bir

Zamanın içinde bir yerlerde ve bilinmez bir nedenle...

Uzun süren gecelerinden birinde Büyükada’nınVaktiyle bir efsane hâsıl olmuş tam altında koca çınarınŞarkılar söylenmiş, ağıtlar yakılmış, kahkahalar atılmış, ölüler gömülmüşBu garip bilmeceyi ansızın kör bir dilenci çözmüş Bir “Cümbüş” vardı

Daracık sokaklarından birinde Mardin’in, Bir kış günü dünyaya geldi. Gözleri, elleri ve yüreğinin kaderi Doğduğu gün belliydi. *     *     * Üç çocuklu Mustafa Efendi’nin üçüncü oğlu, Üç katlı evinin Midyat’a

İki katlı büyükçe bir evin olabildiğince büyük bahçesiBu bahçede en iyi hatırladığı şeySıra sıra dizilen mis gibi kokan portakal ağaçlarıYazı bekleyen yenidünyaEski yağ tenekelerine gelişigüzel dikilmişBuna rağmen yatağına inatİtinayla açmış

Taşıdığın yükler ağır gelir benzersin bir kambura, Yansır yüzünün en sevecen aksi parmak uçlarına.Göremezsin gökyüzünü, güneşi, maviyi Hangi yıldızın altındasın bilemezsinUzaklara bakmadıkça… *     *     * Zamanın