Her şey aşk ile ilgili gelmiş yıllarca bana. Her şey aşk ve bir adam ile ilgili. Belki yaşımın genç olması ya da babasız olmak ya da annemin erkeksiz olması beni
Her şey aşk ile ilgili gelmiş yıllarca bana. Her şey aşk ve bir adam ile ilgili. Belki yaşımın genç olması ya da babasız olmak ya da annemin erkeksiz olması beni
Bazı kitaplar okunup biter, bazıları ise okurunun zihninde uzun süre yaşamaya devam eder. Paul Lynch’in 2023 Booker Ödülü’nü kazanan romanı Peygamberin Şarkısı (Prophet Song), benim için ikinci gruba giren eserlerden biri oldu.
Bazen kendimi aynı düşüncenin içinde sıkışıp kalmış gibi buluyorum. Defalarca düşündüğüm, dönüp dolaşıp yine aynı noktaya vardığım anlar var. Hani bir şarkıyı tekrar tekrar dinlersin ya—başta keyifli, sonra baş ağrısı…
Saklım var, saklın var, herkesin bir saklısı var… Hep var… Saklı olan; beni ben yapan, seni sen yapan şeyler… Düşündüğünde, baktığında, dokunduğunda, dinlediğinde, hissettiğinde “iyi ki” dediğin şeyler. Anlatmadığın, anlatamadığın,
Tesadüfler bile bir araya getirmeyecek yollarımızı. Hiç karşılaşmayacağız belki de aynı caddede yürüsek de. Şehirler girecek aramıza, uzun taş kaldırımlı sokaklar… Bir sabah sen başka bir semtin fırınından ekmek alacaksın,
1947 yılında, Bregenz’de dünyaya geldi.Savaşın hemen sonrasıydı. Avrupa hâlâ yorgundu, şehirler hâlâ suskundu. Ama onun hikâyesi, o günle başlamadı aslında. Çok daha önce, göç yollarında, kaybedilmiş yurtların hatırasında başlamıştı. Kırım
Hayat bazen hiç beklemediğimiz anlarda yavaşlar. Kalabalığın ortasında, bir iş gününün tam ortasında ya da akşam sessizliğinde… Bir an gelir, zihnimiz bulunduğumuz yerden kopar ve bizi yıllar öncesine, çocukluğumuza götürür.
Bu kitabı okuduktan sonra fark ettiğim ilk şey, hayatımda değiştirmek istediğim birçok şeyin aslında düşündüğüm kadar büyük olmadığıydı. Daha önce hep motivasyon arayan, “yarından itibaren başlayacağım” diyen biri olarak, değişimin
Her şey yolundaydı. En azından ben öyle sanıyordum. İşimde ilerliyordum, arkadaş ortamım keyifliydi, rutinlerim oturmuştu. Sabahları isteksiz uyanmıyordum, akşamları “bugün de boşa geçti” hissi yoktu. Hayat, kendi akışında dengeli bir
Vardığım yol ile gittiğim yol aynı mı? Ya gözlerim… Nerede bakıyor, neyi görmüyor? Kulağıma gelen ses kimin? Tınısı hiç bitmesin istediğim? Kalbimin hangi köşesi o kabul tutmayan?İkna ettiğim kim? Hangisi
Şu günlerde halk yeni bir kahraman yaratıyor. O da yazının içinde gizli Millet olarak süslü laflara bayılırız. Doğruyu asla duymak istemez işimize geleni duymak isteriz. Bu halk tarihte çok kandı
Ne tuhaf… Bazı insanlar hayatımızda var gibi, hiç olmadıklarının farkında değiller. Bazıları da hiç yok ama hâlâ aynı yerdeymişiz sanıyorlar. Bazılarıysa hiç olmamış olmanın kıyısında… Hiçbirimiz gerçek değiliz belki de…