içinde

Yalan

Bir şişe duruyor masada, öyle mahzun,
Bir şarkı fısıldıyor kulaklarıma adını,
Geçmişten bir koku, ciğerlerimi dolduran,
Kırıyor kemiklerimi, yok ediyor tüm varlığımı.

Ölümü hissediyorum bir papatya kokusunda,
Ölümü arzuluyorum,
Yeşermesi gerekirken tüm dallarımın,
Bahara inat yapraklar döküyorum.

Ne yazık, yaşıyorum,
Ölüme ve sana inat,
Ne yazık, hala özlüyorum,
Oysa ellerin, ellerime ırak.

Bir zamanlar hayran olduğum sen,
Öyle yabancısın ki artık bana,
Kokunu dahi bilemem,
Yalan olurum yanında.

Ki unutulur elbet, uğruna yandığım da,
Kül olup savrulduğum da.
Ki unutulur elbet, beni sevdiğin de,
Hiç gitmeyeceğim kadın, dediğin de.

Yalan oluruz biz de,
Ocağın yirmisi bir daha gelmediğin de,
Gömülür cesetlerimiz,
Ağustos sekizin tam kalbine.

Yazar Yaren Gece ÖZTÜRK

Siz Ve Biz Blog Editörü - Adana

Bir yanıt yazın

Stefan Zweig-satranç

Stefan Zweig – Satranç

güz

Güz