Simurg

Sen gittin ya ben ağlamadım;

Denizleri coşturdum, metrelerce yüksekliğe kavuşturdum dalgaları,

Yağmurları indirdim, taşırdım sokaklarda

Sen gittin ya benim içim yanmadı

Kasırgaları buluşturdum yeryüzüyle

Gökyüzünü yer; yeri gökyüzü ettim.

Ama darmaduman olmadım.

Sen gittin ya

Avazım çıktığı kadar bağırmadım

Tüm şimşekleri indirdim kalbim gibi çoraklaşan bu topraklara

Sen gittin ya ben solmadım

Çiçekleri açtırmadım tomurcuğunda

Yeşillendirmedim hiçbir yaprağı dalında

Sen gittin ya kopmadı kıyamet yüreğimde

Yer gök bir oldu

İçim dar geldi bedenime de boğazıma takılı dikenli tellerce çıkaramadım isminin seslerini dilimden

Şimdi;

Bir zümrüdü ankayım ben; güneşin ihtişamlı yükselişiyle kendini yaktım ve doğdum küllerimden

Girdabıma düşmek için tek bir kanat çırpışını bekliyorum.