Gökyüzündesin Neslican Tay

Gökyüzündesin Neslican Tay

Bizlere ne oldu ne zaman oldu ki, kalplerimiz merhametsiz, beyinlerimiz dört işlemsiz, kişiliğimiz nefretsiz bir yığın atığa dönüşüverdik.
“Kaybedeceğim ama mücadele ederek kaybedeceğim” NESLİCAN TAY diyerek, söz dinlemeyen destur bilmeyen “küçücük hücrelerin” karşısına çıkıp haykıran 20 yaşında umutlarla dolu bir güzel kız uçup gitti gökyüzüne.

Altı ayda bir onu ziyarete gelen hain hücrelerle mücadelesini yılmadan yıkılmadan sürdürerek ve her seferinde “acımadı ki acımadı ki” diye bağıran gözlerinin ardında bıraktığı hüznü ile…

Ondan öğrenecek onlarca cümleyi yarım bırakarak gitti.
Ve o gidişin ardında kalanlar, olanlar, biz hangi ara bu kadar kötüleştik ki? sorusunu sorduruverdi…

Bir güzel yürek uçup giderken gökyüzüne, sosyal medyada onun için söylenebilecek yüzlerce sözün arasına karışan kötü ruhlar bizi birbirimize tebelleş etti.

Bir yahudinin cenazesinin geçtiğini gören Peygamberimizin tabutuna omuz verdiği öğretilerden nerelere geldik.

Ölene rahmet okumayı bırakıp arkasından arsız cümlelerle hangi cesaretle kelimeleri birleştirip cümlelere işledik.

Bir bilen varsa hasseten öğrenmek istiyorum, biz Ey #müslim; yada #ati; yada #yahudi; yada ….
“Karşılaştığın her insan,
Hakkında hiçbir şey bilmediğin bir savaş veriyor”u… ne ara görmezden saymaya başladık…
“Bize bir nazar oldu Cumamız Pazar oldu,
Ne olduysa hep bize; azar, azar oldu…”

Hazreti Mevlana’ya birisi:
Sen ne biçim müslümansın? Dininde bir izzeti var.
Müslümana gel, Yahudiye gel, Mecusiye gel…
Tövbeni bozsan yine gel…

Olur mu öyle şey? Nerde senin Fıkhın… diyerek mektup yazmış.

Mektubu sabırla okuyan Hz. Mevlana, şu cevabı göndermiş.
SEN DE GEL.
ne olursan ol, tövbe et gel…

Bu kutsal topraklar ve bu güzel insanların yoğurduğu mayadan arta kalanlarla işte kalan yanımız.

Birbirimize, sabretmeden, dinlemeden, anlamadan fütursuzca bulunduğumuz yerden saldırışlarımız.

Kötülüğün temsil edilen kimlikte, görevde,yakaya iliştirilen kimlikte yada üzerinize giydiğiniz taytta etekte olmadığının kanıtı.

Ne zaman ki iş ehline, yürek dengine, vefa emeğe denk gelir, o zaman yitirdiğimiz insanlığı yeniden bedenimizde zuhur ederiz.

Neslican Tay huzur içinde uyu, mekanın cennet olsun…

Merhametle saygıyla sevgiyle vefayla kalın…

Dr Gökhan Ürkmez

Tıpta Alternatiflerin ihmal edilmemesine inanan bir berduş

Dinle00:00
1.0x

Yorumlar

(Yorumları Gizle)
  • Neslihan SALTALI

    21 Eylül 2019 / 20:20'de Yanıtla

    Ne güzel ifade etmişsiniz. Ağzınıza yüreğinize kaleminize sağlık. Herkesin cennete ya da cehenneme giriş bileti kestiği bir hale geldik… Eleştirinin sınırını aştık, acımasızlaştık… çok acı…

    • Dr Gökhan Ürkmez

      Dr Gökhan Ürkmez

      22 Eylül 2019 / 14:19'de

      Bizi öyle bizsiz bıraktılar ki, ne desek boş. Belkide en acısı daha derin yaralar açarak uzaklaşıyoruz biz olmaktan.

Yazıya yorum bırakın

Önceki Yazı

Sonraki Yazı

Takip Edin
Arama Trend
Rastgele Yazılar
Yükleniyor

Oturum açma 3 saniye...

Kaydolma 3 saniye...