içinde

Senden Önceki Ben

Günaydın,
Korkma, bir sabaha daha benimle uyanmadın.
Ellerim dün gece yine duvarları yumrukladı,
Ama korkma, yıkılmadım.
Tüm yokluğuna rağmen bak, sapasağlam ayaktayım.
Birkaç şişe devirdim,
Birkaç şişeden daha fazlası belki,
Kan çanağı gözlerim net göremiyor artık geleceğimi,
Ya ölüyorum bir köşe başında ya da geziniyorum uçurumun kıyısında,
Ya öldürüyorsun bir köşe başında ya da ölümün kıyısında gezdiriyorsun…
Biliyorum,
Bu söylediklerimin hiçbirini duymuyorsun,
Seni zihnimde yaşatıyorum.
Kalbimde ölmene rağmen,
Kalbimde kendi ellerinle inşa ettiğin o nefretin enkâzının altında kalıp ölmene rağmen.
Seni tüm rağmenlere rağmen yaşatıyorum,
Bu hayatı tüm rağmenlere rağmen yaşıyorum.
Aman,
Sakın ha!
Okurken bu satırları seni özlediğimi düşünme,
Ölürken son nefesimde seni dilediğimi de…
Evet öldüm,
Evet özledim!
Ama hiçbirinin öznesi sen değildin,
Bendim,
Senden önceki ben!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Gölgelere Sesleniş

Öğretmenine Soru Sor