Dünya Yalnızken de Güzeldir


Bir gece aniden kaburgalarımın tam ortasına bir his yerleşiyor.

Öyle ağır, öyle sancılı bir his ki seyretmeye doyamadığım istasyonlar, kıyıya vuran dalgalar, uçuşan kuşlar, mavi gök, sevdiğim bütün manzaralar anlamsızlaşıyor.

Anlam kattığım değerler değersizleşiyor, konuşmaktan çok sessizliği seviyorum ve sessizliğin içinde gece de kayboluyorum.

Aşkın sonu bu işte; bitince gömmüyorlar ama aslında kör kütük ölüyorsun. Sonra ağzımdan çıkan bütün kelimeler aşktan öteye gitmiyor.

Meğer bir girdabın tam ortasındaymışım da durup bakmaya, yoluma gitmeye hiç fırsatım olmamış.

Bizleri gömmüyorlar oysa düpedüz bir cinayet bu, kimse kendini suçlu hissetmiyor çünkü herkesin kendi penceresinden baktığı manzara kusursuz görünüyor.

Sonra hiç yakışmasa da dilimden şu kelimeler dökülüyor; “Boşver, dünya yalnızken de güzeldir.”


Beğendiniz mi? Arkadaşlarınızla Paylaşın!

Sizin Tepkiniz Nedir?

Beğendim Beğendim
7
Beğendim
Muhteşem Muhteşem
0
Muhteşem
Güldüm Güldüm
0
Güldüm
Üzüldüm Üzüldüm
0
Üzüldüm
Serhat Baysal

Düşünebilmek Tanrı’nın en büyük armağanıdır.

Yazı Formatı Seçiniz
Kişisel Test
Kişiliğe dair bir şey ortaya çıkarmayı amaçlayan sorular dizisi
Basit Test
Bilgiyi kontrol etmek isteyen doğru ve yanlış cevaplı sorular dizisi
Anket
Karar vermek veya görüş belirlemek için oylama yapmak
Serbest Yazı
Yazılarınıza Görseller Bağlantılar Ekleyebilirsiniz
Liste
Klasik İnternet Listeleri
Geri Sayım Listesi
Klasik İnternet Geri Sayım Listeleri