His


Bir enkazın ortasında uyandım. Uyandığıma bin pişmandım. Duvarları kaldırdım, taşları saçtım etrafa. Ölü tenlerde dolaştı ellerim. Seni aradım, bulmak istemedim ama seni aradım. Görmek istemedim ama sana bakındım.

Hayal meyal hatırlıyorum, felaketten önce duyduğum son ses senindi. Bu duvarlar üstüme yıkılmadan önce dokunduğum son ten senindi. İknaydım her şeyin sonunun sen olduğuna. Kahkahalarım sende son bulacaktı, gözyaşlarım da, ölümüm de, kalımım da.

Biliyordum, bir gün bu duvarlar üstüme yıkılacaktı. Toza, kire bulanacaktım. Hiçbir yağmur paklamayacaktı beni, ölüm bile aklamayacaktı. Üstüme yapışan o toprak kabul etmeyecekti, senin yollarında yürüyemeyecektim.

Biliyordum, hissizleşecektim. Seni sevmeyi sevmekten vazgeçecektim, senden de. Ve tüm bunlar yaşanırken seni suçlayacak ama senden nefret dahi edemeyecektim. Güzel günlerden geçtim, kötü günler dahi gelmeyecekti gözümün önüne. Bir sabah yanında çok ağlamıştım, gözyaşlarım bir daha akmayacaktı.

Yaşamadığımı biliyordum ama öldüğüme hiç bu kadar ikna olmayacaktım.


Yaren Gece ÖZTÜRK

SizVeBiz BLOG Editörü, Adana

BTU-International Relations

 

2 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yazı Formatı Seçiniz
Kişisel Test
Kişiliğe dair bir şey ortaya çıkarmayı amaçlayan sorular dizisi
Basit Test
Bilgiyi kontrol etmek isteyen doğru ve yanlış cevaplı sorular dizisi
Anket
Karar vermek veya görüş belirlemek için oylama yapmak
Serbest Yazı
Yazılarınıza Görseller Bağlantılar Ekleyebilirsiniz
Liste
Klasik İnternet Listeleri
Geri Sayım Listesi
Klasik İnternet Geri Sayım Listeleri