Gökyüzünde Nehirler Var – Elif Şafak

Gökyüzünde Nehirler Var bence Elif Şafak’ın en etkileyici kitaplarından biri olmuş. Kitabı okurken klasik bir roman okuyormuş gibi hissetmedim; sanki birbirine görünmez bağlarla bağlı hayatların, zamanların ve duyguların içinde dolaşıyormuşum gibi geldi. Hikâye farklı dönemlerde ve farklı yerlerde yaşayan karakterleri anlatıyor ama kitap ilerledikçe aslında hepsinin ortak bir yerde buluştuğunu görüyorsunuz. En çok hoşuma giden şey, bunu yaparken hiçbir şeyin zorlama hissettirmemesi oldu. Her karakterin ayrı bir derinliği, ayrı bir hikâyesi var ve hepsi kendi içinde gerçekten yaşıyor gibi.

Kitap boyunca su ve nehir metaforu çok güçlü şekilde kullanılmış. Zaten ismin hakkını veren bir anlatısı var; her şey akış, hafıza, geçmiş ve iz bırakma üzerine kurulmuş gibi. Elif Şafak burada sadece olay anlatmıyor, aynı zamanda insanın geçmişiyle, kökleriyle ve hafızasıyla ilişkisini sorgulatıyor. Bazı bölümlerde durup tekrar okuma ihtiyacı hissettim çünkü altı çizilecek çok fazla cümle vardı. Dili her zamanki gibi çok şiirsel ama bu kitapta daha da yoğun hissettirdi bana; yer yer roman değil de edebi bir metin okuyormuşsunuz gibi.

Açıkçası bu kitap aksiyon ya da hızlı olay örgüsü bekleyen biri için ağır gelebilir çünkü temposu daha çok duygular ve düşünceler üzerinden ilerliyor. Ama karakterlerin iç dünyasına inmeyi, katmanlı hikâyeleri ve sembollerle örülü anlatımları seven biriyseniz gerçekten çok etkileyici bir okuma sunuyor. Ben kitabı bitirdiğimde hikâyeden çok bıraktığı his aklımda kaldı. Özellikle geçmişin insanın peşini hiçbir zaman tamamen bırakmadığı fikri kitap boyunca çok güçlü hissettiriliyor.

Benim için Gökyüzünde Nehirler Var, sadece okunup kenara bırakılacak bir kitap olmadı; bitirdikten sonra üzerine düşündüren, bazı cümleleri tekrar açıp okumak istediğim, etkisi kolay geçmeyen kitaplardan biri oldu. Eğer edebi dili güçlü, duygusu yoğun ve katmanlı romanları seviyorsanız kesinlikle şans verilmesi gereken bir kitap.

Yazar Gökhan Çakır

Adamın Biri.. İşte o benim..