Açtım gönlümün kara defteriniYaptım senle geçen yılların muhasebesiniGördüm hatalarımın günahlarımın mahkemesiniKestim kendi cezamı ben o defteri artık kapattım * * * Ve anladım kiBoşa gitmiş onca yıl yazıkVefa borcuymuş sevgi

Nasıl başlamıştı aşkımız bak nasıl oldu sonu Sevgilim sen şimdi başka kollarda sense sensizim Öyle aşıktık ki öylesine mutlu hak etmedik böyle bir sonu Sevgilim sen şimdi başka kollarda bense

Neden şiirlerim hep ayrılık, mutsuzluk üzerineBilmiyorum ki mutluluğu, nasıl bir his, duygudur,Nasıl yazayım bilmediğim bir konudaNasıl anlatılır, nasıl tarif ederim, hiç bilmediğimiYüreğe düşmeyen dökülür mü hiç kaleme * * *

Konuştuk yine kalbimle… Dün gece yine senden bahsettik, uzun, uzun Sensizliğin  zindanında, sensiz bir volta attık Özlemle konuştu: Çok özlemiş, ağladı gidişine, Sonra yine uzun bir sessizlik çöktü, Bir sigara

Sevmek özlemektir seni her düşen yağmur damlasında düşlemek.. Hiç bitmeyen tutku ile hayata bağlanmaktır. Bebek adımları ile yürümektir düşe kalka Umutsuzluğa direnmek, karanlığa küfretmektir. *  *  * Seni sevmek!… Belki

Yıllar geçti senin aslın benden gideli Ben hayalinle yaşarım, yaşayamadıklarımı Sensizliğimin fırtınalarında Benim limanım, sığınağım olur gece ve hayalin, Çıkar gelir ansızın, davetsiz misafir gibi Oturur yatağımın baş ucuna bakar

Bu şehirde sen vardın her cadde ve sokağındaSana çıkardı bütün cadde, sokaklar, çıkmazlar senSen kokardı havası, gülü, çiçeği senAşk bu şehirde güzeldi, bu şehir sende *  *  * Bu şehir