içinde

Sen Diye

Yolun hazır mı, düşüncem gelmeye niyette,
Sensizlikten alınmış tek yönlü bir bilet,
Söz geçer mi hiç?
Senliğe doğru yola çıkmış benliğe.
Pek sadeyim, ceket yok, heybe yok,
Fikrimin sızısından bir iç çekiş var,
Birde menekşe kolyesi,
Hayal ile gerdanına takmıştım.
Benden pek bir şey yok elimde,
Sana senden şeyler getiriyorum.
Unutmadan, fikir belasında hüküm giydiğim hücreler de var,
Yıllarca ekmek, su verilmemiş,
Anadan üryan soğuk suda yatırılmışım,
Ceberrut gardiyan iz yaptı kelimelerime.
Pek sessiz hallerim işte,
Konuşursam üzülürsün diye korkum.
Kızma ve de korkma,
Günü hiç yoktan öldürmüş gece var bir de.
Mütevazi bahçeme tebelleş,
Işık koymuyor muhannet, bir nefes verdirmiyor.
Korkuyorum solacak emeklerim,
Telaş içindeyim küsecekler diye.
Umut o dur ki, biter de yol değersem sesine,
Mahpusluğumun görüşüne gel sen de.
Kefaretimi öde, değmesin taş duvar tenime,
Celladıma da yumuşak söz söyle,
Senden bir öğüt bilir, belki döner böylece.
Sırtını güneşe ver, ellerini bana,
Aklımı yuğduğum su ısınsın.
Geceye de adil bir kısas,
Mecbur olsun gündüze,
Işık olana kadar su versin bahçeye.
Emekledim, süründüm, devrildim ve derildim.
Pisi eledim, temizi güzelce beledim, besledim.
Yani çok emek ettim, çok bekledim.
Hep sen göresin, sen sevesin diye.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Kadın Beş Harften Öte

Aspirin Nasıl Keşfedildi?