içinde

İçimden Geldiği Gibi

Bazen anlamını bilmediğimiz bir hüzün kaplar içimizi, birikmişlerin mi bir yansımasıdır yoksa gelecek kötü olayların habercisi midir bilinmez ama, o anlardan çıkar en güzel yazılar, belki ömrün boyunca hiç kullanmadığın bir kelime otomatik dökülüverir dudaklarından, ya da şimdi olduğu gibi gezdirirken bulursun parmaklarını klavyenin tuşlarında.

Ne yazdığını bilmezsin, bir amacı yoktur yazdıklarının, bir mesaj vermez. Derdini anlatır gibi bir arkadaşa, tek tek anlatırsın satırlarca, konu yolda şekillenir kelimeler beyninde uçuşu verir hangi sözcük bu duygumu daha doğru anlatır ki dersin, çünkü sen ne anlattığını çok iyi bilsende anlaşılabildigin kadardır hükmün.

Velhasıl kelam yazmak güzeldir bazen bir kağıda kalemin sürtünmesi bile yeter insana, kağıt bomboştur ona şekil veren insandır kağıt anlattıklarını sadece dinler sessizce ki dinlenmeye o kadar ihtiyacımız var ki. Hepimiz derdimizi dinleyecek biri arıyoruz, ama hiçbirimiz nasılsın sorusu karşısında dert dinlemek istemiyoruz.

Onu bunu bilmem arkadaş insan kendi kendine yetebilecek, derdiyle baş etmeyi gerekirse takmamayı öğrenecek, kendine değer vermediğinde kimseden değer görmeyeceğini, ne kadar fedakârlık yaparsan dahasini hep dahasini isteyeceklerini….

Kendi kendinle barış, sen yalnız seni sevdiğinde mutlu olursun.

Yazar Feyzanur Yağan

Bir cevap yazın

Düşünce

Tanımsızım