içinde

İç Yorgunluğu Torbası

Bazen sadece yazmak istersin, konuyu düşünmeden, nasıl yazacağını planlamadan. Çevrende anlatacak kimse bulamayınca tutuşuverir kağıt kalem eline.

Yine böyle bir gün, içimden bir çok konuya kızıyorum, suçladıklarım var, konuşamadıklarım. Anlatsam da anlaşılmayanlar. Mesele kim haklı haksız meselesi değil sadece iletişimsel bozukluğun verdiği bir içsel yorgunluk, hepimize olur ya zaman zaman.

Söylediklerimiz, muhatabının anladığı, eleştirilerimiz, eleştirilenlerimiz, anlatamadıklarımız, suçladıklarımız, suçlu hissettiklerimiz… Her dakika dolduruyor bu yorgunluk torbasını. Doldururken de ufak ufak şekillendiriyor sanki insanı.

-Daha az konuşmaya başlıyor insan, anlattıklarının anlaşılmadığını, yanlış anlaşıldığını görünce

-Daha az kırılıyor insan, beklemediği kişi tarafından paramparça edilince

-Artık daha az umursuyor insan, her gün birbirinden acımasız olaylar gördükce, duydukça, izledikçe

-Sanki artık daha az “insan” oluyor insan, duygularını bastırıp, düşüncelerini susturunca.

Ne yazık ki durum böyle olunca torba her gün doluyor az az.  Sonra gün geliyor ufacık bir olayda patlayıveriyor torba, büyük tepkilerle, kırıcı sözlerle kendini gösteriyor. Tabi kimse “ama senin iç yorgunluğu torban dolmuştu, tepkin çok normal” demiyor ki. Haksız yere bana patladın diyor, kırılıyor ve hatta küsüyor belki.

Belki bu torbaya delikler açmalı, boşaltmalı zaman zaman bilemiyorum belki de tepkiyi ta en başından göstermeli ki torbasına hiç pay almasın.

Sanırım büyüdükçe insanın iç sesi bastırıyor çenesini.

Artık hepimiz içimizde düşünüyoruz, içimizde yaşıyor, içimizden konuşuyoruz. Kendimizle başbaşa kalıyoruz sık sık, başkasıyla tanışınca karşılaşınca siperimizi takınıyoruz “İçimizi açmak istemiyoruz kimseye”

Sadece hayatın bize dayattığı insanlarla belli amaçlar için arkadaşlık kuruyoruz, paylaştığımız şeylerin bir sınırı var korkuyoruz gün gelir de yüzümüze vurur diye,

Belki daha az insan oluyoruz bu aralar,

Belli ki daha az insan oluyoruz bu aralar…

Bir cevap yazın

TLC’ye Çıkmak Mı – Hikayede Yer Almak Mı?

Hayatı Planlasakta mı Yaşasak, Planlamasakta mı Yaşasak?!