içinde

Hayatı Planlasakta mı Yaşasak, Planlamasakta mı Yaşasak?!

Hepimiz geleceğe dair planlar yaparız. Gün içini planlarız, işte ne yapacağımızı planlarız, eğitimimizi, yaşantımızı… Daha doğumumuzdan itibaren planlar peşimizi bırakmaz. Ailemiz nasıl bir hayatımız olacağını, hangi mesleği seçeceğimizi, nasıl bir kişilik yapısına sahip olmamız gerektiğini planlamistir bile. Tüm bunlar olurken beklenmedik bir sorun çıkar karşımıza unuttuğumuz bir şey vardır. Hayatta hiç durmadan bizlere karşı plan yapar ve bizimkileri bazen boşa çıkarır.

Peki hayat gelişine mi yaşanmalıdır, planlamadan Sıla’nın da dediği gibi “kafa nereye biz oraya” mı, yoksa her an ne yapacağını önceden planlamalı mıdır insan?

Bence hayat plansızlığa yer vermelidir biraz. Belki hatalar çıkar ortaya ama zaten insan hata da yapmalı, hatayı öğrenmeli, yapmaktan korkmamalıdır. Bazen yapılan tek hatanın verdiği bir dersi koca bir ömür öğretmez mesela insana…

Her neyse efendim hata yapın, sevin hatalarınızı bırakın canınız yansın, “yanmasın diye korkmaktansa”, fikirlerinize önem verin, keyfinize düşkün olun, canınıza sorun ne yapmak istiyorsun diye. Çok sevin kendinizi, siz kendi kendinizi sevin ki; sizi sevecek birini arayacak durumda kalmayın. Kendi kendinize yetebilmeyi öğrenin. Yalnızlık sizin için bir zayıflık olmasın bir tercih olsun.

Hayat bazen vazgeçemeyecek kadar kıymetli, bazen ise umursanmayacak kadar basit olsun…

Bir cevap yazın

İç Yorgunluğu Torbası

Ayşe Kulin’den Son