içinde

10 Yıl Challenge

Tam 10 yıl öncemiz moda oldu.
Herkeste bir challenge merakı başladı.
Ama kimse de demiyor “Bu challenge nedir arkadaşım?” Meğer ingilizcemiz varmış, benmişim geride kalan:)
Olsun ben yine de Challenge’nin türkçe karşılığının meydan okuma olduğunu söyleyeyim de içimde kalıp, bir yerlerim şişmesin.
Kim attı ortaya bu 10 yıl şeysini, bilmiyorum. Bir yazar kişisi diyelim.
Yazar burada 10 yıl challenge derken “10 yıla nasıl meydan okumuşsun yoksa yıllar mı sana meydan okumuş bir bakalım” diyor.
Hayır arkadaş millet de demiyor ki yaşımız ortaya çıkacak, estetiksiz burnumuza zum yapacaklar vs..
Farkettim ki çok özgüven sahibi insanlarmışız. Ben dahil.
E tabi bu furya başlar da ben durur muyum? Don’t beybi!
Kendimi öncellikle ağır istifçi zannederdim ama 10 yıl önceki fotoğraflar bende yokmuş. Bulduklarımın hepsini de üniversitedeki yakın kız arkadaşlarımın instagramlarından temin ettim. 10 yıl önce gurbet ellerde öğrenciydim. Ah gençliğim..
Neyse drama gerek yok, bulduğum fotoğraflar az olduğu için -hangi fotoğrafta güzel çıkmışım- polemiği yaşamadım bile. Zaten farkettim ki hepsinde kötü çıkmışım.
O değil de bilgisayarımla beraber giden yazılarımın yanında binlerce fotoğraf da gitmiş ve zarar gören de benim istifçi özelliğim olmuş.
Akabinde sizde olmayan 10 yıl öncesinin fotoğraflarını bulmak da baya zor işmiş. Ar-ge istiyor.
Kesin bilgidir, yayalım.
Bulduğum fotoğraflara bakıp içimden “Anılaaaaar” şarkısını söyledim bir an.
Çünkü gerçekten anılar..
Anılarımıza sığıp, kadrajlara sığmayan binlerce fotoğraf da zihnimde var.
E tabi her karenin benzerinin yeni çekimleri var, kopmadık o kız arkadaşlarımla. Çok şükür.
Her iyi günde, her kötü günde beraberdik. Üstelik daha çok fotoğraf çekindik, anılarımızı ölümsüzleştirmeyi unutmadık.
Mesafeler yalan söylüyor yani görüşemeyenlere.
Bir uçak, bir otobüs biletiyle biz hep beraber olduk çünkü.
Vel hasıl ben de sevdim bu 10 yıl challenge olayını. Baktım herkes ayak uyduruyor bu furyaya, dedim benim neyim eksik.
Yalnız ben bu akıma, formatı biraz değiştirip ayak uydurdum sanırım. Herkes tek bir fotoğrafla challenge yaparken, ben 10 adet fotoğrafla vur denilince öldürdüm yine.
Son olarak yıllara meydan okuyan ruh ve beden sağlığı diliyorum hepimize.
Kaliteli yaşlanmak olsun her zaman yaşam mottomuz! 10 yıl değil, 20 yıl challenge gelsin! Mutsuz etmesin bizi.
Yine aynı özgüvende olalım. Kaliteli yaşlandıkça, daha emin olalım kendimizden.
Bir söz var çok sevdiğim, bence şu an buraya çok uygun.
-Kuş ölür, sen uçuşu hatırla.
Buraya kadar saçmalamamı bıkmadan okuyanın gözlerinden öperim bee!

Yazar Sude DEMİR

Ye, Dua et, Sev

2 Yorum

Yorum Bırakın

Bir cevap yazın

Bedenimiz Kayıt Tutuyor

Mut..,